Seizoensfeesten

Hoewel de moderne mens het contact met de natuur nagenoeg verloren heeft, kan hij niet omheen het onwaarschijnlijk mooie en dramatische schouwspel dat het het wisselen der seizoenen hem biedt. Ten tijde van onze voorouders, die voor het overgrote deel rechtstreeks afhankelijk waren van de opbrengsten van het land, werden deze seizoensveranderingen uitgebreid gevierd. De heksen van vandaag knopen terug aan met deze traditie en beginnen de feestelijkheden op de vooravond van de eigenlijke feestdag.

Samhain op 31 oktober

Heksen vieren het feest van Samhain, traditioneel het nieuwjaarsfeest van de Kelten. Tijdens deze nacht, die nog bij het oude nog bij het nieuwe jaar hoort, staan de poorten van de onderwereld op een kier en is contact met de overledenen mogelijk. Voor de heksen is de Graangod, geofferd tijdens het Lammas-ritueel nu aangekomen in de onderwereld. Samhain is geen somber feest zoals het christelijke Allerheiligen, aangezien heksen weten dat de dood geen eindpunt is, maar de schenker van nieuw leven. Licht en donker zijn twee tegenpolen die elkaar nodig hebben.

Joel op 21 december

Tijdens de Joel-periode staat de zon op haar laagste punt, waarmee het midden van de winter bereikt wordt; vandaar de benaming Midwinter. Vanaf dit moment zal de invloed van de zon langzaam maar zeker weer toenemen. De lichtjes in de altijdgroene ‘kerstboom’, die eigenlijk stamt uit de voorchristelijke volkstraditie, symboliseren de terugkeer van de zon en het leven.

Imbolc op 1 februari

De gekerstende vorm van dit Keltisch-paganistische feest heet ‘Maria-Lichtmis’. Traditioneel worden hier pannekoeken gegeten, wiens ronde vorm en goudgele kleur de vruchtbare zon voorstellen die we terug in ons opnemen. Het oorspronkelijke feest werd gehouden ter ere van de Keltische Godin Brigid, ook bekend als de Witte Godin. Volgens sommige tradities personifieert Brigid het onschuldige, reine aspect van de drievoudige maangodin, gesymboliseerd door de kleur wit. Feit is dat met dit feest de wedergeboorte van het licht wordt gevierd (vandaar Lichtmis) — de eerste lammeren (alweer de associatie met de kleur wit) worden tevens rond deze tijd geboren.

Ostara op 21 maart

Met Ostara, afgeleid van de Germaanse godin Eostre, staat het nieuwe leven op het punt te worden geboren. Als symbool voor deze sabbat gebruiken de heksen het ei, dat het nieuwe leven in zich herbergt. Tijdens deze sabbat geven de heksen elkaar rood geschilderde eieren waarop ze een gelukwens hebben geschreven.

Beltane of Beltain op 30 april

Met Beltane wordt traditioneel de zomer binnengehaald. De overheersende kleur is groen en dit betekent dat het vee na de lange winterperiode eindelijk van stal kan worden gehaald. Vroeger werden ze dan tussen twee reinigende vuurstapels geloodst. Het feest draagt een uitgesproken uitgelaten karakter en de dorpelingen dansten vroeger rond de met rode en witte linten versierde meiboom. De meiboom was oorspronkelijk een fallus symbool terwijl het omwikkelen van witte en rode linten het doorbreken van de maagdelijkheid voorstelde, waarbij vruchtbaarheid afgesmeekt werd. Dit verklaart waarom het in de eerste plaats kinderen waren die rond de meiboom dansten. In dezelfde geest bedrijft de jonge Godin die dag de liefde met de jong God, ook wel de Wildeman genoemd.

Litha op 21 juni

Dit is het feest van de langste dag, ook wel eens Midzomer genoemd. De heksen vieren nu het geschenk van de natuur en de kracht van het leven. Op dit moment gaat de God het Heilige Huwelijk met de Godin aan. Hij sluit dan een verbond met het land waarover hij regeert.

Lughnassad of Lammas op 1 augustus

Lughassad is het Keltische oogstfeest ter ere van de zonnegod Lugh. In de Angelsaksische traditie is dit het eerste van de graanfeesten. De eerste gewassen zijn immers rijp en moeten worden geoogst. Hier wordt tevens de graangod ritueel geofferd. Het thema van de oogst wordt gezien als een offer van de natuur. Door het offer van de God, wordt nieuw leven mogelijk en kan de keten van zaaien en oogsten worden voortgezet.

Mabon op 21 september

Op deze dag houden licht en donker elkaar in evenwicht, waarna het korten der dagen weer wordt ingezet. Er wordt een oogstfeest gehouden waarbij de Goden worden gedankt voor de oogst die ons in staat zal stellen de koude winterperiode door te komen. Volgens bepaalde tradities wordt de geest van de geofferde Graangod met Mabon op weg gezet naar de onderwereld waar hij, zoals gezien, met Samhain zal aankomen.

Het Wiel van het Jaar

We keren nu terug naar Samhain en zo hebben we het acht-spakige wiel van het jaar gevierd: de vier Keltische maanfeesten en de vier Germaanse zonnefeesten. Voor heksen zijn de feesten tegelijkertijd vieringen en een manier om te communiceren me de krachten van de Oude Goden. Het mag geen verbazing wekken dat veel van de vieringen samenvallen met feestdagen van de christelijke kalender. Aangezien deze agrarische feesten heel diep in de volksgeest verankerd zaten is de kerk er nooit volledig in geslaagd ze te verbannen. De enige optie die restte was ze dan maar te integreren binnen het christelijke kader. Voor heksen kunnen de natuurmysteriën niet simpelweg gereduceerd worden tot geschreven dogma’s of leerstellingen. Hekserij is en blijft een mysterie-religie die veeleer een intuïtieve interpretatie vergt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *